Sürekli gözetleniyoruz. Giderek karşı çıktığımız, eleştirdiğimiz, korktuğumuz, kaçtığımız şeye dönüşüyoruz. Mekanizmanın canlı gözü ve gücü oluyoruz.

Mahkumlar kendi mahkumiyetlerinin gardiyanı olurlarsa ne olur?

Oyun, oyuncu, oyun kurucu ve tüm bileşenler yalnızca ve ereksizce oyun oynama ereğindedir. Buna uymayanlar, oyunda gardiyan rolünü üstlenecektir. Kendi oyununun gardiyanı.

“İnsan, sözcüğün tam anlamıyla insan olduğu yerde yalnızca oynar ve o, oynadığı yerde ancak tam insandır.” Schiller.

Dört denek-mahkum ve kendi gölgeleri, söze kapıyı gösterip kendi manik dillerini yaratıyorlar. Gölgenin ve video görüntünün birer baskı nişanesine dönüştüğü oyunda dört denek-mahkumun kendi içlerinde yaşadıkları duygusal, psikolojik ve fiziksel çıkmazlarla giderek nasıl vahşileştiklerine tanık oluyoruz.

Tasarlayan ve Yöneten: Mîrza Metin

Sahne Tasarımı (2010): Genco Demirer

Sahne Tasarımı (2012): Mirza Metin

Işık Tasarımı: Alev Topal

Müzik: Mübin Dünen

Yönetmen Yardımcıları: Berfin Zenderlioğlu, Arjen Arzen

Fotoğraf (2010): Veysi Altay

Fotoğraf ve Fragman (2012): Adem Isenberg

Oyuncular (2010): Mensur Zîrek, Selman Aakkuş, Cihan Kuba, Hamza Güzel

Gölge Oyuncuları (2010): Berfin Zenderlioğlu, Sevgi Turan, Zozan Eres, Beray Zen, Orhan Alici

Oyuncular (2012): Alan Ciwan, Engin Emre Değer, Musa Yıldırım, Mirza Metin

Gölge Oyuncuları (2012): Narin Gül Temel, Sevgi Turan